ARTYKUŁY OGŁOSZENIA FIRMY
R E K L A M AA1 - BS Jarocin - kredyt

Niezbędnik - Zabytki

A A A

Kościół św. Marcina
Jest jednym z najstarszych kościołów katolickich w Wielkopolsce-pierwsze wzmianki na jego temat pochodzą z 1257 roku. Pierwotnie drewniany, został zbudowany przez dziedziców Jarocina-Jarockich. Po latach przeszedł w posiadanie Radolinów. Największe zmiany w jego wyglądzie zaszły w II poł. XVII wieku. Pod ołtarzem wybudowano wtedy kryptę, w której spoczywają szczątki rodziny Radolińskich. Powstały też kaplice Matki Boskiej Bolesnej i św. Stanisława Kostki oraz chór z organami. W 1775 roku dobiegły końca prace, które nadały świątyni charakter barokowy. W minionej dekadzie z kolei przywrócono jej pierwotny, niepowtarzalny klimat.

Kościół św. Marcina to istna kronika Jarocina. Specyficzny klimat tworzy otaczający świątynię mur z drewnianymi krużgankami. Dzięki niemu nawet latem, gdy rynek tętni życiem, kościół św. Marcina pozostaje cichy, pobudzającym do refleksji miejscem. Warto zwrócić uwagę na znajdujący się na zewnętrznej ścianie kaplicy zegar słoneczny.

Ratusz
Zbudowany w latach 1799-1804 ratusz jest jednym z nielicznych w Polsce, posiadających arkadowe podcienia. Powstał z inicjatywy Franciszka Radolińskiego. Przebudowy i remonty dokonane w latach 1854, 1907 oraz 1985-1988 nadały mu obecny kształt. Prace renowacyjne prowadzone w ostatnich latach zarówno ratuszu, jak i na całym rynku, nadają centrum Jarocina szczególny urok. Obecnie w budynku mieści się siedziba rady miejskiej, muzeum regionalne, USC i filia biblioteki.

Pałac Radolińskich
W jego wnętrzach mieści się Państwowa Szkoła Muzyczna, Miejska Bibliotek Publiczna oraz schronisko prowadzone przez Zespół Szkół nr 5. Obiekt został wzniesiony w latach 1847-1853 w stylu neogotyku angielskiego według projektu berlińskiego architekta Fryderyka Augusta Stulera. Budowę zlecił Władysław Radoliński, ówczesny właściciel miasta. Jego syn, Hugo von Radolin, rozpoczął pod koniec XIX wieku przebudowę. Cześć budynku zniszczona w czasie pożarów z 1917r. i 1945r. została odbudowana dopiero po II wojnie światowej.

Skarbczyk
Znajduje się w wyjątkowym miejscu (w niedalekiej odległości od pałacu). To tu, na wzgórzu pierwsi właściciele (Zarembowie)postawili swoją siedzibę. Zbudowana w latach 1260-70 drewniana, dwukondygnacyjna wieża mieszkalno-obronna stała do przełomu XIV i XV wieku, kiedy strawił ją pożar. Kolejną rezydencją, tym razem już murowaną wzniesiono tu na początku XVI wieku. Wzmocnienie jej konstrukcji dokonał Andrzej Radoliński, który w 1661 roku nabył miasto. Następną renowację przeprowadził Hugo von Radolin . dobudował on wieżę, wieńczącą kopułę chorągiewką z inicjałem R. Nad wejściem umieścił herb Leszczyc. Budynek służył od tej pory za archiwum rodowe (stad zapewne nazwa Skarbczyk). Ostatni remont zakończył się 2001 roku. Obiekt jest użytkowany prze muzeum regionalne. Pełni rolę galerii, organizuje się tu wystawy czasowe jest także miejscem spotkań organizacji społecznych.

Ruiny Kościoła Św. Ducha
W sąsiedztwie parku i amfiteatru znajdują się ruiny kościoła Św. Ducha. Został on zbudowany prawdopodobnie w latach dwudziestych i trzydziestych XV wieku. Początkowo była to drewniana budowla, połączona ze szpitalem i przytułkiem dla starszych i ubogich chorych. Świątynia została opuszczona w 1833 roku. Jej gotyckie mury pochodzą prawdopodobnie z 1516 roku. Wokół kościoła znajdował się cmentarz z grobami zmarłych pacjentów szpitala.

Pałac w Witaszycach i Muzeum Wojen Napoleońskich
Przy drodze krajowej nr 11 stoi nieba rokowy pałac. Powstał w 1899 roku, wg projektu Niemca Ludwika Otte. Kilkadziesiąt metrów obok stoi stary dworek. Funkcjonuje w nim jedyne w Polsce Muzeum Wojen Napoleońskich. Właściciel obiektu, Tomasz Klauza, od 16 roku życia zbiera pamiątki z epoki napoleońskiej. Jest ekspertem w tej dziedzinie. Makiety przestawiające słynne bitwy wykonał sam i podobno potrafi dostrzec najmniejszą zmienę w ustawieniu „żołnierzyków”.

Ruiny zamku z końca XVI w Radlinie
Obok cmentarza w Radlinie stoją ruiny zamku z końca XVI wieku. W tamtych czasach była to jedna z najokazalszych rezydencji w Wielkopolsce. Wzniósł ją Andrzej Opaliński, marszałek wielki koronny i starosta wielkopolski. Jego rozbiórkę zlecił Władysław Radoliński w połowie XIX wieku. Według jednej z wielu legend krążących wokół zamku, był on połączony z pobliskim kościołem podziemnym przejściem. Ponoć kilku śmiałków znalazło wejście do korytarza, jednak gdy do niego wchodzili , zgasły świece, nie mogli też złapać tchu.

Drewniany kościół św. Zofii w Sławoszewie
Został zbudowany na miejscu poprzedniego w 1717 roku. Tutejsza parafia istnieje od ponad 600 lat. Przy świątyni stoi pomnik proboszcza Szymona Ullina, który w świadomości mieszkańców istnieje jako wielki obrońca kultury i języka polskiego w czasach kulturkampfu.

Kościół św. Barbary w Magnuszewicach
Został zbudowany w połowie XVIII wieku. Ostatni duży remont przeszedł w 1990  roku. Ma barokowy wystrój wnętrza. Przy świątyni stoi drewniana dzwonnica. Nieopodal znajdują się budynki dawnego dworu.

Kościół  w Racendowie
Niegdyś tutejszy majątek należał do Niemców, którzy przybyli do Wielkopolski w czasie zaborów. Zbudowali swoją szkołę i kościół, dziś rzymsko-katolicki. Obok niego znajduje się cmentarz. Mieszkańcy postawili na nim pomnik osadników niemieckich.

Pałac w Słupi
Należy do prywatnego właściciela. Pięknie komponuje się z doliną Lutyni. rzeka wyrzeźbiła malownicze krajobrazy. Można tu zaobserwować ciekawostkę geologiczną-dachy domów stojących tuż przy głównej drodze są na wysokości fundamentów domów położonych na równoległej ulicy, położonej kilkanaście metrów dalej od rzeki. Uskok terenu jest zatem bardzo Duzy, jak na nizinne tereny.

Kościół NMP w Dębnie
Został zbudowany w latach 1440-1447. Jego fundatorem był pochodzący z Dębna Wincenty Kot  - późniejszy arcybiskup gnieźnieński i prymas. Niezwykle cenne są znajdujące się wewnątrz obrazy z XVI i XVII wieku. Okrągła wieżyczka mieści schody. Obok świątyni stoi klasycystyczna dzwonnica oraz figurka św. Jana Nepomucena z XIX wieku (tzw. „nepomuki”, czyli figury świętego, miały według wierzeń chronić ludzi m.in. przed powodziami). Niecodzienny krajobraz tworzy przykościelny cmentarz, na którym groby zostały jakby rozrzucone wokół świątyni.

Dwór w Boguszynie
Został zbudowany w stylu neogotyku angielskiego ( w I poł. XIX wieku, jednak wyglądem przypomina raczej warowny budynek. Jego właścicielem był pułkownik Ludwik Szczaniecki - adiutant Jana Henryka Dąbrowskiego. Po śmierci generała Szczaniecki wykonał jego testament i opiekował się jego dziećmi. Obok dworu na grobli przecinającej staw stoi zabytkowa brama wjazdowa.

Kościół św. Józefa Oblubieńca w Boguszynku
Nazywany jest często „podróżującym zabytkiem”. Został bowiem zbudowany pod koniec XVIII wieku w pobliskich Kolniczkach i stał tam do II poł. XX wieku. Następnie został rozebrany i w 1975 roku przeniesiony do Boguszynka. Jest kościołem filialnym parafii Narodzenia NMP w Kolniczkach i perełką architektoniczną gminy Nowe Miasto. Ciekawość przykuwa również maleńka, drewniana dzwonnica stojąca tuż obok świątyni.

Pałac w Śmiełowie
Pałac w Śmiełowie to najchętniej odwiedzane przez turystów miejsce na Ziemi Jarocińskiej. Powstał w 1797 roku na zlecenie Andrzeja Gorzeńskiego, ówczesnego właściciela Śmiełowa. Dzięki patriotycznej postawie kolejnych właścicieli, a także dzięki położeniu na pograniczu zaborów, Śmiełów był istotnym punktem na konspiracyjnej mapie Polaków. W 1831 roku gościł tu przez kilka tygodni Adam Mickiewicz. Przybył z fikcyjnym paszportem, posługiwał się nazwiskiem Adam Muhl. Gorzeńscy przedstawiali go jako swojego kuzyna i nauczyciela dzieci. Nie udała mu się przeprawa przez granicę zaborów, a wkrótce potem dotarła do niego wieść o kapitulacji Warszawy walczącej w powstaniu listopadowym.
Kilkadziesiąt lat później podupadły nieco pałac został wystawiony na sprzedaż. Kupili go Chełkowscy ze Starogrodu pod Krotoszynem i wyremontowali. Uczynili z niego miejsce kultu Adama Mickiewicza i ośrodek kulturalny. Wśród odwiedzających Śmiełów były tak znane osobistości jak Henryk Sienkiewicz, Jan Ignacy Paderewski, Wojciech Kossak, Józef Haller czy Maria Górecka, córka wiesza.
Przed wojną działał tu ośrodek wczasowy. Później pałac zajęli Niemcy, którzy wyrzucili właścicieli. Po wojnie zniszczyli i ograbili obiekt. Za PRL-u mieściła się  tu szkoła oraz mieszkania pracownicze. W latach 70-tych pałac odrestaurowano i zaadaptowano na potrzeby otwartego tu w 1975 roku Muzeum im. Adama Mickiewicza, oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu.
Pałac autorstwa Stanisława Zawadzkiego jest perełką polskiego klasycyzmu. Otacza go park o powierzchni 5.5 hektara. Utrzymany jest w stylu angielskim, a zaprojektowany został w oparciu o mickiewiczowskie opisy ogrodów w Soplicowie. Znajdziemy w nim stare dęby i lipy, „ogródek Zosi”, pomnik Żniwiarki oraz oczywiście samego wieszcza.

Kościół św. Jana Chrzciciela w Brzóstkowie
Został wzniesiony w latach 1839-40 ma miejscu starej, drewnianej świątyni. Stoi na wzgórzu  z którego można podziwiać piękne widoki. Dobrze widoczny z oddalonego o kilka kilometrów punktu widokowego. Kościół jest utrzymany w stylu klasycystycznym, zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz. Pochowano tu płk. Ludwika Szczanieckiego, uczestnika kampanii napoleońskich, adiutanta gen. Jana Henryka Dąbrowskiego.
Drewniany kościół Narodzenia NMP w Lgowie.
Powstał prawdopodobnie w XVII wieku. Jedynie po bokach znajdują się murowane dobudówki-kruchta oraz kaplica grobowa Gorzeńskich. Trudny do opisania klimat tego miejsca czyni z niego wręcz obowiązkowy punk na mapie turysty.

R E K L A M A
R E K L A M A